Rekuperator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Rekuperatorurządzenie stosowane w systemach wentylacyjnych, które umożliwia rekuperację (odzyskiwanie) ciepła z powietrza wywiewanego na zewnątrz budynku.

Rekuperator jest wymiennikiem ciepła. Do przekazania ciepła z wydmuchiwanego powietrza do nadmuchiwanego stosuje się różne konstrukcje rekuperatorów[1]:

  • z ruchomym wypełnieniem zmieniającym styczność z powietrzem wydmuchiwanym i wdmuchiwanym (np. wymienniki obrotowe),
  • rekuperatory przekazujące ciepło przez przegrodę płytową
  • krzyżowe i przeciwprądowe.
Schemat budowy rekuperatora

Rekuperacja umożliwia ograniczenie strat ciepła spowodowanych wentylacją budynku. Rekuperator umożliwia zmniejszenie do 80% energii potrzebnej do ogrzania nawiewanego powietrza.

Stosowanie rekuperacji w nowych obiektach budowlanych jest obowiązkowe w budynkach przeznaczonych na pobyt 100 lub więcej osób (20m3/h na osobę) lub o wymianie powietrza w wentylacji mechanicznej powyżej 2000m3/h.

Niektóre modele rekuperatorów umożliwiają odzyskanie pary wodnej zawartej w wydmuchiwanym powietrzu i przekazanie jej części do nadmuchiwanego powietrza, co zmniejsza energię zużywaną na nawilżanie powietrza w budynku [potrzebne źródło].

Dla podniesienia sprawności wentylacji mechanicznej z rekuperatorem podłącza się ją do gruntowego wymiennika ciepła.

Przypisy

  1. Rodzaje konstrukcji rekuperatorów. [dostęp 2010-03-12].
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach