Współczynnik wydajności chłodniczej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Współczynnik wydajności chłodniczej (COP (ang. od Coefficient Of Performance) - stosunek mocy chłodniczej do mocy pobieranej przez urządzenie chłodnicze.

W przypadku urządzenia sprężarkowego współczynnik ten jest definiowany następującym wzorem:

COP_C = \frac {\dot{Q_o}}{L}
gdzie \dot{Q_o} - moc chłodnicza, L - moc sprężarki

Współczynnik wydajności pompy ciepła definiowany jest natomiast jako stosunek mocy uzyskiwanej na skraplaczu \dot{Q_s} do mocy sprężarki pompy ciepła L:

COP_H = \frac {\dot{Q_s}}{L} = \frac {\dot{Q_0}+L}{L} = 1 + COP_C

Z powyższego wynika, że to samo urządzenie użyte jako pompa ciepła ma współczynnik wydajności o jeden większy niż w przypadku zastosowania go jako urządzenia chłodniczego.

Współczynnik wydajności chłodniczej (lub cieplnej) jest w praktyce wyraźnie uzależniony od temperatury otoczenia.

W przypadku chłodziarek im wyższą temperaturę ma powietrze odbierające ciepło od skraplacza, tym sprawność układu jest mniejsza.

W przypadku pomp ciepła im niższą temperaturę ma powietrze dostarczające ciepło do parownika, tym sprawność układu jest mniejsza.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach